Code talkers commemoration

Naar aanleiding van het einde in Europe van de 1′ en 2′ wereldoorlog, is op 1 en 11 november een jaarlijkse herdenking van deze moedige soldaten, het minste wat wij kunnen doen.

Als je weet dat zij allen sinds hun verplichte verhuis, einde 1800, naar reservaten en verplicht werden hun cultuur te vergeten, waren wij, de vrije “westerlingen” die hen plots dringend nodig hadden om ons allen te redden van de ondergang, want nu waren ze plots “gevraagd hun eigen stam taal te spreken”, nu mocht het wel, weliswaar in een code vorm, en die door geen enkele tegenstander ooit ontcijferd of gebroken werd.

Eerste Wereldoorlog:
In Frankrijk had het 142e Infanterieregiment, de 36e Divisie, tijdens de Eerste Wereldoorlog een compagnie Indianen die 26 talen en dialecten spraken. Twee Indiaanse officieren werden geselecteerd om toezicht te houden op een communicatiesysteem dat bemand werd door 18 Choctaw. Het team zond berichten over troepenbewegingen en hun eigen tactische plannen uit in hun moedertaal. Soldaten van andere stammen, waaronder de Cheyenne, Comanche, Cherokee, Osage en Yankton Sioux, werden ook ingeschakeld om als codesprekers te communiceren. Vóór hun aankomst in Frankrijk hadden de Duitsers elke gebruikte Amerikaanse code gebroken, met de dood van veel soldaten tot gevolg. De Duitsers hebben echter nooit de ‘code’ van de Indianen kunnen ontcijferen en deze soldaten werden liefkozend ‘codesprekers’ genoemd.

Tweede Wereldoorlog:
Tijdens de Tweede Wereldoorlog gebruikte het leger Indianen bij zijn signaalcommunicatieoperaties in zowel de Europese als de Pacifische operatiegebieden. Codesprekers van studenten werden geïnstrueerd in elementaire militaire communicatietechnieken. De codesprekers ontwikkelden vervolgens hun eigen woorden voor militaire termen die in hun eigen moedertaal nooit bestonden. De wereld voor ‘kolonel’ werd bijvoorbeeld vertaald naar ‘zilveren adelaar’, ‘gevechtsvliegtuig’ werd ‘kolibrie’, ‘mijnenveger’ werd ‘bever’, ‘halfrupsvoertuig’ werd ‘racebaan’ en ‘pyrotechniek’ werd “mooi vuur.”

Het leger en het marinekorps gebruikten een groep van 24 Navajo-codesprekers in het Pacific gebied, die in veel bloedige eilandcampagnes vochten. In Noord-Afrika dienden acht soldaten van de Meskwaki-stam uit Iowa als codesprekers in het 168th Infantry Regiment, 34th Division. In Europa kreeg de 4th Signal Company, 4th Infantry Division, 17 Comanche-codesprekers toegewezen. Vanaf de D-Day-landingen in Normandië in juni 1944 tot de bevrijding van Parijs en het Ardennenoffensief hielden ze de communicatielijnen veilig.

Soldaten van andere stammen, waaronder de Kiowa, Winnebago, Chippewa, Creek, Seminole, Hopi, Lakota, Dakota, Menominee, Oneida, Pawnee, Sac, Fox en Choctaw, dienden tijdens de oorlog. Sommigen werden gedood en gewond en minstens één werd gevangengenomen. Als bewijs van hun professionaliteit is de vijand er nooit in geslaagd de communicatie van de codesprekers te verbreken.

Veel van de codesprekers zetten hun militaire carrière verder en dienden tijdens de oorlogen in Korea en Vietnam.

Late erkenning:
Jarenlang bleef het werk van de codesprekers geheim. Vervolgens keurde het Congres op 18 juni 2002 de Code Talkers Recognition Act goed om de belangrijke rol te erkennen die deze soldaten speelden bij het ‘uitvoeren van zeer succesvolle communicatieoperaties van een uniek type die enorm hebben geholpen bij het redden van talloze levens en bij het bespoedigen van het einde van de Eerste Wereldoorlog, en de Tweede Wereldoorlog.” De wet stelt verder dat de codesprekers “onder de zwaarste gevechtsacties opereerden … de klok rond om informatie te verstrekken … zoals de locatie van vijandelijke troepen en het aantal vijandelijke kanonnen.”

Het Congres erkende de opmerkelijkheid van de prestaties van de codesprekers, ondanks de maatschappelijke discriminatie jegens hen. De wet stelt dat in “… een tijd waarin Indianen werden ontmoedigd hun inheemse cultuur in praktijk te brengen, een paar dappere mannen hun culturele erfgoed, hun taal, gebruikten om de loop van de geschiedenis te helpen veranderen.”

Leiders van het Amerikaanse Huis en de Senaat eerden de Native American codesprekers tijdens een Congressional Gold Medal-ceremonie in de Emancipation Hall van het US Capitol Visitor Center op 20 november 2013. De medaille – de hoogste uiting van waardering van het Congres – werd uitgereikt als erkenning voor de moed en toewijding van deze codesprekers als leden van onze strijdkrachten tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog. De hoogste burgerlijke onderscheiding van het land werd toegekend aan 33 stammen.

Voormalig voorzitter van het Huis van Afgevaardigden John Boehner (R-OH) verklaarde in zijn opmerkingen: “Dankzij hen zullen daden die wellicht tot legende zijn verbannen, nu in de herinnering voortleven. En helden die te lang niet werden erkend, zullen nu onze hoogste erkenning krijgen.”